http://manipastel.blogfa.com/ ما سه نفر(مانی - مامان و بابا) fa blogfa.com Sun, 22 Nov 2009 08:06:50 GMT http://manipastel.blogfa.com/post-95.aspx <P align=justify>از اون بالا که پایینو نگاه می کنی انگار یه عالمه الماس کوچیک ریختن رو زمین..تو اون تاریکی حسابی می رقصن و من فکر می کنم چی باعث میشه که یه جا رو از یه جای دیگه بیشتر دوست داشته باشیم،یه پسر کوچولو که با تمام وجودش منتظر مامانش نشسته...اینبار ماموریتم طولانیتر بود و وقتی عصر پنج شنبه صدای نرم یه پسر کوچولو رو - پشت تلفن - شنیدم که می گه:"مامان شمم..تو یو خدا بیا خونه"انگاری که یه سطل آب یخ خالی شد تو دلم...چون این ماموریت یه جورهایی دل بخواهی بود..یعنی تو نامه مدیریت تحکمی نبود اما چون دوره ای بود که تو شهر ما نبود من با سر رفتم تهران و اینبار چقدر برای مانی سخت بود...</P> <P align=justify>میدونم،میدونم که خیلی سخته..برای پسرک دو سال و چند ماهه من که حالا خیلی عاقلتر شده و درک بیشتری از زندگی روز مره داره که ۵ روزی از مادر دور باشه ولی عزیز دلم...نه... میدونم که نباید برات ولی بیارم..شاید گفتنش اینجوری بهتر باشه:</P> <P align=justify>ما آدمها باید یاد بگیریم که خودمون رو دوست داشته باشیم و به خودمون احترام بذاریم که خیلی چیزها تو این احترام به خود هست و خیلی چیزها ازش منشعب میشه..وقتی به خود احترام بذاریم؛اعتماد به نفس بیشتری پیدا می کنیم..انگیزه بیشتر،نیروی بیشتر و توان دوست داشتن بیشتر و در نتیجه می تونیم همدیگر رو بهتر دوست داشته باشیم و این نکته مهمیه.</P> <P align=justify>مانی من تو دنیای جدیدی که دارم توش سیر می کنم و دوستش دارم، فردای تو هم دیده میشه...به مامان اجازه بده تا اون شبنمی باشه که میخواد باشه و نتیجه اش میشه یه مامان که از دید خودش موفقه و تو رو- آینده تو رو بهتر درک میکنه و بهتر هم براش برنامه ریزی می کنه....</P> <P align=justify>امیدم اینه که فردا امروز منو درک کنی!</P> <P align=justify>پ.ن۱:اینبار جدا به خودم گفتم :این آخرین باری که با هواپیما ماموریت میرم..موقع چرخش هواپیما روی شهر لاهیجان هواپیما تقریبا عمود شد به زمین و من تو دلم گفتم : مانی من خداحافظ!</P> <P align=justify>پ.ن۲ :عجب دنیاییه این شرکت سیسکو...در حال گذارندن یکی از دوره های مشهورش هستم..تمام امیدم به اینه که دل مسئولینش به رحم بیاد برای این متخصص های ایرانی و بتونم با پاسپورت ایرانی تو امتحان سیسکو شرکت کنم....</P> <P> </P> Sun, 22 Nov 2009 08:06:50 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=95 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-95.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-94.aspx <P align=justify>پست تصویری:</P> <P align=justify><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/dcpxqihuz9bm699dqq1v.jpg " align=right border=2></P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify>به من میگن مانی خوش تیپه،نظر شما چیه؟</P> <P align=justify><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/cr952ctdjrqsen7zyx09.jpg" align=right border=2></P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify>مدتیه هر وقت میخوام از مانی عکس بگیرم زل میزنه تو دوربین و اینجوری میخنده...ولی من عاشق همین ژستهاش هستم...</P> <P align=justify><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/a5prr8bi7kfwp7c1mkpg.jpg" align=right border=2></P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify>به نظر شما این چیه؟این شاهکار انتزاعی مانیه..می گم مامان چی درست کردی؟میگه مامان این پیشیه...چه جور گربه ایه من نمیدونم!</P> <P align=justify><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/4qscjdtgd0sfxc5ht4r.jpg" align=right border=2></P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify>مانی فشار مامانو اندازه میگیره و در نهایت به دکتر بازی ختم میشه...</P> <P align=justify><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/bcbj7v89re3shz1rj6z.jpg" align=right border=2></P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify>برجهای خونه سازی مانی تغییر شکل دادند..دیگه از مربع و مستطیل فقط تو قطار استفاده می کنه و شکل برجها متفاوت شده...</P> <P align=justify>پ.ن۱:مانی دوباره برگشت مهد کودک..علت غیبتش از مهد ابتلا به آنفولانزا بود و کمی ترس من و مامان ایران از بیماری مجدد...سه هفته ای مهمون مامان ایران بود و الحق که خیلی بهش خوش گذشت...</P> <P align=justify>پ.ن۲ :دوباره عازم ماموریت هستم..اینبار از سه شنبه تا شنبه،نرفته دلتنگم....</P> Tue, 17 Nov 2009 05:06:58 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=94 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-94.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-93.aspx <P align=justify>مانی در حال بازی کردن و تلویزیون هم روشن...من روبروی تلویزیون و کتاب زبانم روی پاهایم باز و مانی در حال دویدن و بازی و شیطنت...زیر چشمی نگام میکنه و میدونم خیلی از کتاب خوندنم راضی نیست...این روزها بیشتر دلش می خواد باهاش بدوم و بازی کنم و جیغ بزنم..از ته دل بخندیم و در نهایت میگه:مامان شمم.غش کردم و من دست و پاهاش رو بگیرم و شکم خوری - بازی مخصوص ما - انجام بدم....</P> <P align=justify>ناگهان می گه:مامان شمم...یه نی نی بخر...دورو برمو نگاه می کنم و توجهم به صفحه تلویزیون میره که در حال پخش تبلیغیه که توش یه نوزاد در حال شنا کردنه و مانی هم ادامه میده:مامان جونی،یه نی نی بخر...شمم جون،یه نی نی بخر...</P> <P align=justify>میرم و از تو اتاقش عروسکش رو میارم تا کمی بازی کنه و یادش بره ولی انگار نه انگار..دوباره ادامه میده...این نه...نی نی از اونا...شنا میکنه مامان شمم...براش توضیح میدم که :مامان جون،اون نی نی واقعیه..درست مثل شما که کوچکتر بودین..همین اندازه بودی دیگه مامان..حالا بزرگ شدی و میتونی این همه بازی کنی و غذا بخوری..اون نی نی هم باید بزرگ بشه و باز هم مانی که:اون نی نی رو می خوام...بازی کنیم..</P> <P align=justify>بهش می گم : مامان،اگه اون نی نی بیاد اسباب بازیهاتو میدی بهش؟(عجب سوالی..چون مانی بیش از اندازه سخاوتمنده و بارها برام ثابت شده)</P> <P align=justify>- آره مامان شمم..میدم..یه نی نی بخر...</P> <P align=justify>خنده ام گرفته ، نمیدونم باید چطوری باهاش برخورد کنم...</P> <P align=justify>مامان:- بیا به بابا حمید زنگ بزنیم و از بابا بپرسیم..</P> <P align=justify>مامان:- الو ، بابا حمید مانی میگه برام یه نی نی بخر نظر شما چیه؟</P> <P align=justify>بابا:- واقعا؟چی میگی؟داره صدامو می شنوه؟</P> <P align=justify>مامان:- آره...رو بلندگویه...</P> <P align=justify>بابا:- مانی جان ،صبر کن بیام خونه باهم صحبت کنیم...</P> <P align=justify>مانی:- باشه بابا حمید...پس یه نی نی بخر...</P> <P align=justify>مامان:<IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/03.gif"></P> <P align=justify>مانی:به مامان ایران بگم نی نی بخره؟</P> <P align=justify>مامان:- الو ، مامان ایران ، سلام..مانی با شما کار داره...</P> <P align=justify>مانی : مامان ایران..یه نی نی بخر..</P> <P align=justify>مامان ایران:سلام مانی جان..چی بخرم؟</P> <P align=justify>مانی : نی نی بخر...</P> <P align=justify>مامان ایران : وا!چی میگه شبنم؟</P> <P align=justify>مامان شمم : تو تلویزیون دیده هی میگه نی نی بخر...</P> <P align=justify>مامان ایران  با خنده :یه دفعه حرف بچه رو گوش نکنی ها!</P> <P align=justify>مانی :<IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/23.gif"> نه مامان ایران..نی نی می خوام...</P> <P align=justify>و این صحبتها ادامه داشت تا اومدن بابا حمید و کلی صحبت پدرانه - پسرانه و انگاری که فراموش کرد....</P> <P align=justify>امروز صبح ساعت ۶.۵ بیدار شدم و حاضر میشدم برای اداره که یک عدد مانی جلوی روم وایستاد و گفت :مامان شمم..سرکار میری؟</P> <P align=justify>من:- آره مامان...زود میام.</P> <P align=justify>مانی : باشه ...پس نی نی هم بخر...</P> <P align=justify>من : <IMG height=18 src="http://blogfa.com/images/smileys/05.gif"></P> <P align=justify> <HR> </P> <P>*یه مورد جالب دیگه که دیشب پیش اومد:</P> <P>"موقعیت : رختخواب"</P> <P>طبق معمول هر شب کتاب شیمو و درخت لیمو خونده شد..شنیدم که مانی در حال زمزمه کردنه...</P> <P>من : مانی جان ..چی می خوای مامان؟</P> <P>مانی:هیچی...</P> <P>من : آب بیارم؟</P> <P>مانی:مامان شمم...قصه بوخونم؟</P> <P>من:برای من مامان؟بگو مامانی...</P> <P>مانی:سه تا پیشی بود...(مانی عاشق عدد ۳ هست)</P> <P>من:خوب...</P> <P>مانی:شعر خوندن...</P> <P>من:هر سه تا با هم؟</P> <P>مانی:نه شمم...یکی شعر خوندن...(یکی شعر خونده)</P> <P>من:چه شعری مامان جون؟</P> <P>مانی:آقا پلیسه بیداره...</P> <P>من:دیگه چی مامان؟</P> <P>مانی:زنبور طلائی...</P> <P>من:آفرین چه پیشیهایی بودند مامان...بعد چه کار کردند؟</P> <P>مانی:جیش کردند...</P> <P>من:آفرین...</P> <P>مانی:بخواب مامان شمم...</P> <P>من:تموم شد قصه؟</P> <P>مانی :اوهوم...</P> <P align=justify>و دیدم که چشمهام بسته شده..این اولین قصه ایی بود که پسرکم خالقش بود...</P> <P align=justify> <HR> </P> <P align=justify>*مانی عاشق ماه و ستاره هاست،هر شب که از جایی به منزل بر میگردیم مانی کلی ماه و ستاره ها رو تماشا می کرد و همیشه هم میگه:مامان شمم،ماهو نیگا...مامان شمم...ستاره رو نیگا کن..</P> <P align=justify>من:آره مامان...قشنگه؟</P> <P align=justify>مانی:دوست دارم ستاره رو..</P> <P align=justify>من:راست میگی مامان؟</P> <P align=justify>مانی:خیلی گشنگه...(خیلی قشنگه)...می خوام...</P> <P align=justify>من:ستاره رو می خوای؟</P> <P align=justify>مانی:آره مامان شمم...بابا حمید ستاره رو بگیر....</P> <P align=justify>بابا حمید:مانی جان..ستاره خیلی دوره..دستم نمیرسه بابا...</P> <P align=justify>مانی:اوووم....پس ماهو بده من...</P> <P align=justify>من و بابا:خندیدیم و بعد مستاصل بهم نگاه کردیم...</P> <P align=justify>و این صحبتها ادامه داره تا وقتی به راه پله برسیم و باز مانی که بعد از ما از پله ها بالا میاد و تا مدتی می ایسته و آسمون رو نگاه می کنه و کلی هم برای خودش زمزمه میکنه و می خنده...</P> <P align=justify> <HR> </P> <P align=justify> مانی من؛</P> <P align=justify>دوست داشتن تو برام شده هوایی که هر لحظه نفس می کشم..که اگه نباشه مامان شبنمی هم نیست..عاشق دوست داشتن توام..عاشق دستهای کوچکی که دور گردنم حلقه میشه و هر روز بارها و بارها تو گوشم زمزمه میکنه:مامان دوستت دارم...من میگم:منم دوستت دارم مانی جان و تو میگی:من بیشتر...</P> <P align=justify>مانی جانم..حالا که هر روز داری بزرگتر میشی به خودم میگم چه اتفاقی می افته..آینده تو چه شکلیه؟و اینکه آیا دارم زمینه یه آینده خوب رو برات فراهم می کنم؟عزیزکم..میدونم هر چقدر هم که سخت باشه اما ما تمام تلاشمون رو برای تو می کنیم..آما آیا این کافیه؟آیا خونواده به تنهایی میتونه یه بستر مناسب برای رشد تو فراهم کنه؟نگرانم مانی جان...این یک ماهی که مهد نرفتی..انگار که از مدرسه عقب افتادی..نمیدونم چرا این حسو دارم..فکر اینکه دوستای تو - پرهام و دینا و محمد و ... - حالا شعرهایی رو یاد گرفتند که تو نمیدونی،یه جورهایی اذیتم می کنه و از طرفی خوشحالم که این یه ماهه لااقل مریض هم نشدی....گیر افتادم بین یه دوراهی رفتن و نرفتنت به مهد کودک...</P> <P align=justify>دلم برات تنگ شده مامانی...</P> <P> </P> Mon, 09 Nov 2009 07:37:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=93 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-93.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-92.aspx <P align=justify><FONT color=#000099><FONT size=3><STRONG>۱: <U>مانی استدلال گر</U></STRONG></FONT></FONT></P> <P align=justify></P> <P align=justify>مانی همیشه از آقاهه می ترسید،منظور فروشندگان دوره گرد وانت سواری هستند که با بلندگو فریاد می کشند و گاهی یخچال می خرند و بخاری و لوله و شیر آب و ...و گاهی سبزی می فروشند و پسته رفسنجان...همیشه زمانی که صدایشون را می شنوه دوان دوان منو صدا می کند و با نگرانی می گه:مامان شمم...آقاهه اومد...علیرغم تمام صحبتها تا حالا نتیجه ای نگرفته بودم تا این ترس تموم بشه...پنجشنبه به ذهنم رسید که:</P> <P align=justify>مانی:مامان....آقاهه...اومد...</P> <P align=justify>مامان:مانی جان...آقاهه دوسته شماست ...اومده حال مانی رو به پرسه..داره میگه مانی حالش خوبه؟</P> <P align=justify>مانی:- منتظر و با نگاهی متفکر...</P> <P align=justify>مامان:هر وقت صدای آقاهه اومد بیا کنار پنجره و شما هم بگو آقاهه من حالم خوبه اونوقت آقاهه خداحافظی می کنه و میره...باشه مامان؟</P> <P align=justify>مانی:سرشو تکون میده و بلند بلند میگه من حالم خوبه آقاهه....برو...</P> <P align=justify>عصر:با مانی عازم خونه مامان ایران هستیم...در راه باز هم صدای آقاهه شنیده می شود :</P> <P align=justify>مانی:آقاهه...من حالم خوبه...</P> <P align=justify>رو به مامان شمم:مامان من برم آقاهه رو بوس کنم...</P> <P align=justify>مامان : خنده...چرا مامان؟</P> <P align=justify>مانی:آقاهه منو دوست داره مامان شمم...</P> <P align=justify><U><FONT color=#cc0000 size=3><STRONG>۲ :مانی امتحانگر</STRONG></FONT></U></P> <P align=justify>مانی عادت به پرسیدن زیاد داره اما گاهی این پرسیدن بیش از اندازه میشه...چند روز پیش احساس کردم در معرض قضاوت مانی هستم برای اینکه حوصله مامان رو امتحان کنه...</P> <P align=justify>موقعیت " راه پله"</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:نرده مامان جون..</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:پله مانی جان..</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:دیواره مادر...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:پشه مامان..</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:در خونه...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>در خونه آقای اخوان ..مامان</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>زنگ خونه آقای اخوان...نزنی مامان..</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان : کلید برقه...</P> <P align=justify>مانی:آقا برقیه مامان ؟</P> <P align=justify>مامان:آره مادر..الان نزنی..هوا روشنه...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:گَله مامانی..</P> <P align=justify>مانی:چه گلی مامان؟</P> <P align=justify>مامان:حسن یوسفه مانی جان...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:کفشه...</P> <P align=justify>مانی:مامان کفشه کیه؟</P> <P align=justify>مامان:کفش خانم دانشه...دست نزنی مامان کفش کثیفه...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:پنجره...</P> <P align=justify>مانی:مامان ببینم پنجره رو...</P> <P align=justify>مامان:بیا بغلم...دیدی؟...</P> <P align=justify>مانی:مامان اون چیه؟</P> <P align=justify>مامان:کدومو میگی؟...پرنده ست مامان...</P> <P align=justify>مانی:چیه مامان؟خاک لب پنجره رو نشون میده..</P> <P align=justify>مامان:گرد و خاکه مامان دست نزنی...بیا بریم بالا ..دیگه رسیدیم مامان...این چند تا پله رو هم بیا مامان...</P> <P align=justify>مانی:چرا ؟</P> <P align=justify>مامان: خسته و کلافه و داغون- می خواستم کمی صدامو ببرم بالاتر و بگم بسه دیگه مانی جان که دیدم دارم زیرزیرکی نگام می کنه و یه لبخند نیم خورده رو لبش داره...با شیطنت پرسید :مامان چی شده؟خسته شدی؟</P> <P align=justify>و من:نه مامان جون...بپرس مامانی....</P> <P align=justify>و بالاخره رضایت داد بریم تو خونه...</P> <P align=justify><FONT color=#ff6600 size=3><STRONG><U>۳ : مانی اصلاحگر:</U></STRONG></FONT></P> <P align=justify>مانی در حال دست به آب:</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:شلنگ آبه...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:کاشی یه مامان...</P> <P align=justify>مانی:نه مامان..دیواره...</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:سرامیکه مادر...</P> <P align=justify>مانی:زمینه مامان شمم...زمینه...</P> <P align=justify><FONT color=#999900 size=3><STRONG><U>۴ : مانی نقاش مهربان:</U></STRONG></FONT></P> <P align=justify>مامان در حال پاک کردن نقاشیهای مانی از روی کاشی آشپزخانه که با مداد شمعی کشیده....</P> <P align=justify>مانی:مامان این چیه؟</P> <P align=justify>مامان:تو نمیدونی مانی؟</P> <P align=justify>مانی:نقاشی مانییه!...</P> <P align=justify>مامان:مانی جان...روی دیوار نباید نقاشی بکشی...این همه دفتر داری مامان....</P> <P align=justify>مانی:از پشت بغلم میکنه و میبوسه..تو گوشم میگه مامان دوست دارم...</P> <P align=justify>مامان : سرخوش این بوسیدن و بغل کردن ...تو رویا میرم و آینده رو میبینم...</P> <P align=justify>مانی: به پشتم میزنه و اون طرف دیواررو نشونم میده و من در دستهاش بازم مداد شمعی میبینم،بهم میگه مامان...قشنگه؟من کشیدم....</P> <P align=justify> </P> Sat, 31 Oct 2009 04:42:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=92 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-92.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-91.aspx برام خودم می نویسم:</P> <P>امروز طوری زندگی کنم تا فردا برای امروز نه عذاب وجدان داشته باشم نه حس پشیمونی....</P> <P>میخوام مادر بهتری باشم..همسر بهتری...دختر بهتری ...کارمند بهتری...معلم بهتری...دانشجوی بهتری و آنسان بهتری....میشه...اینو میدونم...</P> Wed, 28 Oct 2009 09:48:08 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=91 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-91.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-90.aspx <P align=justify>دیشب وحشت کردم..مامان..وقتی اولین کلمه بد به زبونم اومد چیکار کردی؟...خشکم زده بود..زیرزیرکی نگاش کردم و موندم چه عکس العملی نشون بدم...همون طوری که تند تند لایه های ذهنمو ورق می زدم به خودم هم لعنت فرستادم برای بردن مانی به مهد کودک...گفتم تا جایی که یادمه بهترین روش بی تفاوتی و اینکه چیزی نشنیدم...دوباره مردد شدم...باید مشورت کنم با یکی...با کی؟خداجون...</P> <P align=justify>مانی من دیشب - حین بازی و در حال کمی ناراحتی - کلمه پررو رو به زبون آورد!دارم فکر می کنم و مشورت تا راه حلی پیدا کنم...</P> <P align=justify>میشه گفت دیروز بد بود؟نه...فکر نکنم..فقط جزیی از راه زندگی و مادر بودنم بود...</P> <P align=justify> <HR> </P> <P align=justify>امروز با استرس اومدم سرکار...باید اینترانت رو راه اندازی می کردم...تنظیم روتر و تست ارتباط با تهران می کردم ،و در حین این همه کار فهمیدم مشکل کند شدن شبکه تو این مدت چی بوده...خدا رو شکر...بعد از مدتها احساس کردم که روز خوب هم میتونه وجود داشته باشه....</P> <P>پ.ن:اینها رو نوشتم تا یادم نره که درست زمانیکه فکر می کردم همه چی اشتباه و خرابه اما یه حرکت سنجیده و با شهامت همه چی رو درست کرده و اینکه مانی کی اولین حرف زشتش رو بیان کرده...</P> Tue, 13 Oct 2009 06:46:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=90 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-90.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-89.aspx <P align=justify>مانی من،</P> <P align=justify>میدونی...گاهی عجیب احساس ناتوانی دارم...احساس درماندگی...کلامم قاصر میشه..نمیتونم بگم...نمیتونم بنویسم...حتی گاهی فکر کردن به این هم برام سخته...به این لحظات..به بزرگ شدن تو...درمانده میشم از توصیفش...و اون وسطها گاهی آرزو می کنم که ای کاش قلم خاله لیلی مهربون رو داشتم برای نوشتن از تو...پسرک ۱۰۰ سانتی من...چطور بنویسم از این لحظه ها..از این ثانیه های رویش تو...از این کلامها و کارهای اعجاب آورت که انگشت بر دهان می مونم که تو، واقعا پسر منی؟!...چطور اینقدر بزرگی؟چطور این قدر مهربون و چطور این قدر دانا...چطوری میشه که حتی، اگه یه لحظه هم باشه و تو خودم باشم ،دستهای کوچولوت دور گردنم حلقه میشه و میگی:"مامان چی شده؟"</P> <P align=justify>مانی من،ای کاش می تونستم بهت بگم...بگم چه فکری دارم و چه احساساتی در من شکل می گیره از این همه محبت تو...دیشب موقع خواب مردد بودی..به سمت بابا حمید می رفتی و سرشو نوازش می کردی،بعد دلت طاقت نمی آورد و برمی گشتی سمت من و منو بغل می کردی و در نهایت گفتی:"مامان،حمید هر دو بغل میشه؟"و سرهای من و حمید بود که مهمان شانه های کوچکت شدند...</P> <P align=justify>مانی،من خوشبختم...خیلی...میدونی چرا؟نه به خاطر شغل و پست و مِلک ..به خاطر مادر بودنم....من خوشبختم، چون مادر توام و این همه کافیست برای بیان احساسم....همین!</P> <P align=justify>پ.ن۱:پسرکم ۱۰۰ سانتی شده...۷۸۰ روزه و کماکان بدغذا...هنوز ماهی نمیخوره و عاشق سیب زمینیه و البته کاهش وزن داشته تقریبا ۸۰۰ گرم و حالا ۱۵ کیلو وزن داره...دیشب برای اوین بار به معنای واقعی کلمه توپ رو کشف کرد و باهاش تمام سالن رو دوید و شوت کرد،آخر شب خیس عرق بود و خسته اما هنوزم میدوید....</P> <P align=justify>پ.ن۲:سری به وبلاگ <A href="http://www.dayyertashbad.blogfa.com/" target=_blank>دیرتش باد</A> بزنید..وبلاگ سرباز معلم - آقای شعرانی - است در کوچکترین مدرسه دنیا در روستای کالو، برای منی که عاشق معلمی ام خیی جالب بود...</P> <P align=justify>پ.ن۳:عاشق این جمله شدم در وبلاگ <A href="http://www.najafzadeh.ir/" target=_blank>کامران نجف زاده</A>"<STRONG><FONT color=#ff6600>حقیقت ،آینه ای بود که از دستان خداوند به زمین افتاد و شکست .پس هر کس تکه ای برداشت و خودش را در آن دید و پنداشت حقیقت در دست اوست . حقیقت اما در میان مردمان پخش بود "</FONT></STRONG></P> Sat, 03 Oct 2009 09:52:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=89 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-89.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-88.aspx دلم تنگ شده برای خودم... <P></P> <P>دلم تنگ شده برای بی خبری...</P> <P>دلم تنگ شده برای خود خودم بودن...</P> <P>دلم تنگ شده برای دریا....</P> <P>دلم تنگ شده برای شبنم خوش خنده و فشار پایین...</P> <P>دلمو زده این همه کار..</P> <P>دلمو زده این همه استرس.....</P> <P>دلمو زده این فشار بالا..همش ۱۷ یا ۱۸ گاهی یه خورده بالاتر و گاهی هم پایینتر...</P> <P>دلمو زده این همه ...</P> <P>دلم یه روز خوب می خواد با یه حال خوب....</P> <P>پ.ن:یه وبلاگ هست که خیلی دوستش دارم...اسمش اینه:<A href="http://www.niloofarhb.persianblog.ir/" target=_blank>نیلوفر و بودنش</A> ، نیلوفر یه پست جالب نوشته که توش یه جمله خیلی تکونم داده :</P> <P style="TEXT-ALIGN: justify">"همه جای دنیا و در هر شرایطی می توان خوشبخت بود یا خوشبخت نبود."</P> <P style="TEXT-ALIGN: justify">مرسی بابت این یادآوری نیلوفر جون!دارم به این جمله فکر می کنم، به اینکه چطوری میتونم خوشبخت تر باشم....</P> <P> </P> Wed, 30 Sep 2009 11:03:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=88 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-88.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-87.aspx <P align=justify>الان دلم سیب می خواد...یه سیب قرمز آبدار...از اونایی که وقتی گاز میزنی قرچ قرچ صدا میده و آب از گوشه لب آدم سرازیر می شه...</P> <P align=justify><IMG alt="" hspace=0 src="http://www.axnama.com/images/d8xj54ueuu2x0w5bkqa.jpg" align=right border=1></P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify> </P> <P align=justify>الان دلم دریا می خواد...یه هوای گرم تابستونی..یه نسیم نمکی و انگشتهایی که تو ماسه ها فرو می رند...پاهایی که از اون جونورهای دریایی بهش می چسبند و هی پاهارو بالا و پایین می کنی تا از پات جدا بشن....</P> <P align=justify>الان دلم دانشگاه می خواد..هوای مهر و اتوبوسهایی که سوار می شدیم تا بریم لاهیجان...</P> <P align=justify>الان دلم گرگ و میش هوا می خواد...صبحهای امتحانات و دلهره و خنده های زیرزیرکی از دیدن مدیر گروه عصبانی...باصدای : مگه نمی خوای ارشد بری؟مگه نمی خوای دکترا بگیری؟اینطوری درس میخونی؟!...آره دکتر...آره استاد...چقدر اون روزها زود گذشته...</P> <P align=justify>الان دلم یه بغل سیر گریه میخواد...مثل اون روز...پشت ساختمان دانشگاه...روی نیمکت خالی...داد زدم:خدا.....خداجون...............چرا؟</P> <P align=justify>الان دلم یه قهقهه می خواد....یه قهقهه بلند که عمه بگه...شبنم چقدر بلند می خندی عمه...و من خوشحال از قبولی دانشگاه باشم...</P> <P align=justify>الان دلم مانی می خواد...دستهای کوچولوش رو دور گردنم حلقه کنه و بگه :شمم بازم آب بده...شمم بیا..گذا بده...مامان شمم دوست دارم....مامان شمم...بریم...بریم مامان ایران...بریم بابا حمید...شمم جون....بکش...مانی بکش...مامان جیش دارم....شمم زمبور اومده...شمم....</P> <P align=justify>الان دلم می خواد سوار ماشین بشم و تا انزلی رانندگی کنم و تو پیش دستم بگی:مواظب باش...چقدر دلم برای جاده اش تنگ شده...</P> <P align=justify>و بیشتر از همه...الان دلم تو رو می خواد....برای اینکه راجع به همه چی حرف بزنم .....امروز تو شلوغ پلوغی این همه کار یهو دلم این همه چیز خواست...منتظر ساعت ۲ هستم...تا بریم خونه و این همه حرف بزنم...منتظرم،بابا حمید مهربون....</P> Sat, 26 Sep 2009 10:51:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=87 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-87.aspx http://manipastel.blogfa.com/post-86.aspx <P align=justify><U>۱- روز عید فطر - ساعت ۱۱ صبح:</U></P> <P align=justify>مامان:مانی جان بیا مامان جوراب بپوش بریم خونه مامان ایران...بیا مامان...</P> <P align=justify>روبرویم می نشیند، پاهایش را دراز می کند،به جورابهایش خیره می شود و در حالیکه دست تکان می دهد به پاهایش می گوید : خابافظ پای مانی!</P> <P align=justify><U>۲ - ۳۰ ام شهریور ۸۸ - ساعت ۸ شب:</U></P> <P align=justify>مامان : مانی جان ، بیا پیشم مامان...</P> <P align=justify>مانی : نمی خوام!!!!</P> <P align=justify>بابا : مانی جان ، چی شده بابا؟</P> <P align=justify>مانی : نمیدونم!!!!</P> <P align=justify>مامان : جائیت درد می کنه؟مانی : نه!نه!نه!</P> <P align=justify>بابا : چیزی دلت می خواد؟گشنته؟ کتاب بخونم؟</P> <P align=justify>مانی : نه !نه!نه!</P> <P align=justify>مامان : برات آب بیارم مامان؟ دلت تازه میشه ها!</P> <P align=justify>مانی : نمی خوام!!!!!</P> <P align=justify>بابا رو به مامان : چی شده؟</P> <P align=justify>مامان : نمیدونم!نکنه داره مریض میشه....</P> <P align=justify>مانی:نه!میض نیستم!ندارم!</P> <P align=justify>مامان:چی نداری مامان؟</P> <P align=justify>مانی:اوم..اوم...</P> <P align=justify>نتیجه:گاهی باید گذاشت تا تو خودش باشه...آره..تو غار تنهایی خودش... و بعد از نیمساعت دوباره گرم شد و شروع به بازی کرد...</P> <P align=justify>مانی من؛</P> <P align=justify>این چند روز بازهم بزرگتر شده ای..نشانه های استقلالت روز به روز بیشتر عیان می شود...انگار نه انگار که ما دو تا بزرگ و یک بچه هستیم...انگار سه تا آدم بزرگیم...این گوشهای شنوا و چشمان بینا که هر لحظه ، هر حرکتی ، هر سخنی و هر لبخندی را موشکافانه برانداز می کند و حلاجی...نمی دانم اما گاهی ترسم می گیرد...نکند آنطور که باید نتوانم...نتوانم راهنمای خوبی برایت باشم...ترسم می گیرد لحظه هایی که در گیر مطالعه هستم خودم را بیشتر دوست داشته باشم...می دانم که عملا اینطور نیست و همه چیز برای تعالی خانواده کوچکمان است..اما چرا باز هم دلم می گیرد..انگار - مثل کودکی - اشتباهی سر زده...مانی من ..چند روزیست بازهم احساساتم شده پارادوکسی عجیب...زمان می خواهم..زمان ...و یک بغل از خنده های از ته دلت و آغوش کوچکت برای رفع خستگی...</P> <P align=justify>مامان  دوباره خوب خواهد شد....دوباره ....کمی صبر چاره ست  عزیزم...</P> <P align=justify> </P> Tue, 22 Sep 2009 11:43:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=manipastel&postid=86 manipastel http://manipastel.blogfa.com/post-86.aspx